تفکر ، دریچه ای بسوی هستی

troystorys — Sun, 12 Oct 2008 18:59:18 GMT

سلام سلام سلام سلام سلام سلام سلام سلام سلام سلام ...

سلامی به اندازه و تعداد ثانیه های که این وبلاگ به روز نشده بود .

حال شما چطوره ؟ خوبید ؟ امیدوارم همیشه و در هر همه جا شاد و سلامت باشید .

واقعا دلم برای اینجا و دوستانی که همیشه همراهم بودند تنگ شده بود .

می دونم ، کم کاری از طرف من بود ، لازم دیدم قبل از پرداختن به موضوع اصلی دلایل کم کاری این چند وقت رو بیان کنم :

برای همه ممکنه اتفاقاتی پیش بیاد و اونا رو از مسیر که طی می کنند خارج کنه ، خوب من هم مستثنی نبودم ، دو تا اتفاق که من اسم اونا رو زلزله ی کوچولو میزارم باعث دوری من از اینجا ، از شما ، از ... شد . اتفاق اول که تقریبا همزمان بود با آخرین نوشته ، زلزله روحی بود ، دیگه دستم به نوشتن نمی رفت ، حتی نمی تونستم برای چند لحظه فکرم رو متمرکز کنم چه برسه به نوشتن . انگار که زلزله اومده باشه و سقف خراب شده باشه سر روحم یا اینکه روحم تصادف کرده باشه ! چند وقتی رو دنبال علت این امر سپری کردم ، بعد از اینکه به جای نرسیدم شروع کردم به بازسازی خرابی ها ... اما بازهم به جایی نرسیدم . تا اینکه اتفاق دوم پیش اومد ، اتفاق دوم زلزله یا تصادف جسمی بود ، یه تصادف کوچولو چند روز مونده به امتحانات نیمسال دوم ، یه ضربه مغزی کوچولو ، یه چند روزی کوچولو ساب کما بودن ...

به لطف و رحمت خداوند الان مشکل خاصی ندارم و زندگیم به روال طبیعی برگشته ...

دیگه تقریبا دلایل مشکل یا زلزله اول رو می دونم و تمام سعی و تلاشم رو متمرکز بر روی این می کنم که دیگه اشتباهاتی که باعث به وجود آمدنش می شه رو مرتکب نشم .

من میروم اما مطمئن باشید : دریچه ها هر گز بسته نخواهند شد

راستی داشتم موضوع اصلی رو فراموش می کردم ...

اگر مایل به خواندن اصل موضوع می باشید بر روی ادامه مطلب کلیک نمائید .

خداحافظ ...

باز این چه شورش است

troystorys — Sun, 13 Jan 2008 18:58:18 GMT

troystorys — Thu, 10 Jan 2008 22:41:40 GMT

گاهی از خود می پرسم

من لیاقت این همه عشق را دارم ؟

آیا من

با این همه اشتباه

و خطا های رنگارنگ

دوستی و محبت رب را سزاوارم ؟

آیا اعضا و جوارح تن خود را

که خدای مهربان

با عشق و صفا به من بخشید

در راه رضا جهت دادم ؟

و روحم را

که ذره ای از نور الهی ست

برای بازپس دادن به صاحبش

تا چه حد جلا دادم ؟

آیا من

دل خود را

دلی که هرگز سرچشمه اش را نشناختم

در این دنیای کوچک و فانی

به هیچ خوش کرده ام ؟

****

عرق از پیشانیم جاری میگردد

خدایا من

خدایا من با چه روی

و چگونه

به درگاهت باز آیم ؟

من که تا امروز

هزاران بار توبه را بیهوده شکستم

باز سوی تو از نیاز آمده ام

شرم وخجالت

امان از پاهایم بریده اند

راه در نظرم بسته است

خدایا من با چه روی

و چگونه

به درگاهت باز آیم ؟

ناگهان ندایی

می شنوم

صدایش دور ولی خود نزدیک است

این ندا از اعماق دل یخ زده ام می آید

گرمای صدا

این کویر یخ زده را

شور و نشاط می بخشد

اندکی صبر

چه می گوید :

" خداوند مهربان ترین مهربان هاست "

با ندایش

راه روشن

و امید بخشش

در دلم جاری

وباز مثل هزارن بار گذشته

با خودم می گویم

این بار آخرین بار است .

هشتمین دریچه

troystorys — Wed, 02 Jan 2008 12:57:18 GMT

شاهکار

دو نوع آفريننده در جهان هست . يك نوع آفريننده با اشياء كار می كند – شاعر و نقاش ، با اشياء كار می كنند ، آنها چيزی خلق مي كنند . نوع ديگر آفريننده ، عارف است ، كه خود را خلق مي كند . او با اشياء كار نمی كند ، او با موضوعات كار می كند ؛ او روی خود ، روی موجوديت خود كار مي كند . و او آفريننده واقعی است ، او شاعر واقعی است ، زيرا خود را به يك شاهكار بدل می كند . تو شاهكاری را در درون خود حمل می كنی ، اما بر سر راه ايستاده ای ، فقط كنار برو ، تا شاهكار نمايان شود . هر كسی يك شاهكار است ، زيرا خداوند هرگز چيزی كمتر از آن خلق نمی كند . هركسی آن شاهكار را كه در زندگی های متعدد پنهان بوده است حمل می كند ، هيچكس نمی داند كه كيست و همه صرفاً به طور سطحی سعی می كنند تا به كسي بدل شوند.

اين فكر را كه كسی بشوی رها كن ، زيرا تو هم اكنون شاهكار هستی .

عید آمد !

troystorys — Fri, 28 Dec 2007 12:39:18 GMT

عید

عید بزرگ ولایت بر همه شیعیان مبارک .

هفتمین دریچه

troystorys — Thu, 13 Dec 2007 17:45:33 GMT

هستي

تو در جهان تصادفي نيستي . هستي به تو نياز دارد . بدون تو چيزي در جهان كم خواهد بود و هيچكس نمي تواند جاي آن را پر كند . اين همان چيزي است كه به تو عزت و عظمت مي بخشد ، اينكه كل هستي ، تو را كم خواهد داشت . ماه و خورشيد و ستارگان ، درختان ، زمين و پرندگان – هر چيزي در كائنات حس خواهد كرد كه جايي خالي وجود دارد كه جز تو هيچكس نمي تواند آن را پر كند .اين امر شادي عظيمي به تو مي بخشد ؛ اين احساس سرور آميز كه تو به جهان وصل هستي ، و هستي مراقب توست . وقتي كه پاك و روشن شوي ، شاهد عشق عظيمي خواهي بود كه از تمام جهان بر تو فرو مي بارد .

troystorys — Mon, 19 Nov 2007 12:28:18 GMT

و خداوند اولین عاشق بود

پس در صدد آفرینش برآمد

و آدم را آفرید

تا به وی عشق ورزد

پس قسمتی از عشقش را در روح آدم دمید

و در این راه

به نقاشی صورت آدم نشست

خداوند دوست داشت

خداوند دوست داشت دیده شود

پس بر آدم چشم نهاد

و مژه و ابروان را سایه بان

خداوند دوست داشت شنیده شود

پس گوش را ارزانی آدم نمود

خداوند دوست داشت نامش جاری شود

پس زبان را در دهان آدم جای داد

خداوند دوست داشت بوئیده شود

پس بر صورت عشقش نقش بینی را کشید

خداوند دوست داشت ، دوست داشته شود

پس رحمتش را با بخشش دل کامل کرد

****

خداوند تماما نور است

و هستی تجلی بخش این نور

کوه ، دشت ، درخت ، دریا و کویر ،

همه نشانه های نور الهی ست

و خداوند در این اشکال تجلی می یابد

و تو آیا تا کنون

از خود پرسیده ای

چه می بینی ؟

****

همه ی اصوات و صداهای خوش

از نور سرچشمه می گیرند

شرشر آبشار ، آوازخوش پرندگان ، صدای رقص برگها در وزش باد

همه وهمه با تو سخن می گویند

و تو آیا تا کنون

از خود پرسیده ای

چه می شنوی ؟

****

تمام کلمات از خداوند است

و هرگاه سخن بر لب می رانی

خدای خویش را می خوانی

و تو آیا تا کنون

از خود پرسیده ای

چه می گویی ؟

****

بو کن !

عطر گلهای بهاری را بو کن

عنبر و مشک و شکوفه ها را بو کن

این عطر اوست که سراسر هستی را فرا گرفته

و تو آیا می دانی که خداوند را می بوی ؟

****

هر آنچه دوست داشتنی است

از اوست

عشق دخترک به ماهی قرمز حوض

عشق مادر به فرزند

عشق به وطن

همگی گوشه ای از مهر اوست

که در دل ما جاری است

آه

آه که آدم چه فراموشکار است

و چه ناسپاس

گاهی از خود می پرسم :

من لیاقت این همه عشق را دارم ؟

هفتمین تفکر

troystorys — Sun, 28 Oct 2007 19:48:18 GMT

چند وقتی بود که ذهنم درگیر سوالاتی شده بود که بد جوری از نظر ذهنی به هم ریخته بودم ....

اما بر طبق عادت قدیمی که حتما برای سوالاتم جواب پیدا کنم مشغول یافتن پاسخ شدم . سطور زیر حاصل این کنکاش است که همانطور که قبلا هم گفتم مسلما کاملا درست نیست و همینجا از دوستان خواهش می کنم برای تکمیل یا اصلاح نظرم مرا یاری کنید .

اما اصل سوال و مساله : ملاک خوب یا بد بودن افراد چیست ؟ به عبارت بهتر و دقیق تر چه انسانهایی به بهشت و چه انسانهایی به جهنم می روند ؟ ملاکهای مد نظر برای این امر چیست ؟

همانطور که ملاحظه می فرماید یا شاید بر زبان آورده باشید پاسخ گویی به این سوالات از حیطه تفکر و اختیار انسان خارج است ، اما لا اقل در مورد سوال اول همه ما در طی زندگیمان شاید بارها و بارها به اظهار نظر پرداخته ایم ... به عنوان مثال چند بار شده که پیش دوست یا فامیل از شخصی تعریف کرده ایم و یا برعکس او را مورد مذمت قرار داده ایم و اعمال و رفتار وی را بد پنداشتیم ؟ البته منظورم اعمال شخصی و یا کاری افراد نیست بلکه بیشتر توجه ام به روی اعمال دینی و مذهبی است ، پس بهتر است اینگونه بگویم که آیا تا به حال نشده که فردی را با ایمان و مومن بنامیم و جایگاهی والا برای او نزد خداوند متصور باشیم یا عکس این موضوع ، شخصی را به دور از ارزشهای دینی و مستحق عقوبتی ناگوار ؟ حتما این قضیه برای شما هم پیش آمده است . شاید آن را بر زبان نیاورده باشید اما در ذهن خود به این امر پرداخته اید .

خوب سوال اینجاست ما روی چه اساس و ملاکی درباره اشخاص قضاوت می کنیم ؟

برای روشنتر شدن موضوع به مثالهای زیر توجه فرمائید :

شخصی را در نظر بگیرید که شاید از لحاظ شناسنامه ای به دین اسلام و مذهب شیعه مشهور باشد اما در واقع نماز نمی خواند ، روزه نمی گیرد ، خمس مالش را نمی پردازد و البته به وجود خدای یگانه ایمان دارد... چنین افردای در جامعه ما کم نیستند و ما هم گاهاً با این افراد آشنایی داریم و شاید در برخی موارد ارتباط و دوستی هم داشته باشیم . شخصا با چنین شخصی آشنایی دارم و با دقت کردن در رفتار و زندگیش این خصوصیات اخلاقی را در وی پیدا کردم : دروغ نمی گوید ، تهمت نمی زند ، غیبت نمی کند ، در حد توان به ضعفا کمک می کند و ... . قضاوت شما در مورد چنین فردی چگونه است ؟

حال چنین شخصی را تصور کنید : فردی با ایمان ، نماز سر وقتش ترک نمی گردد ، حتی یک روزه بدهکار نیست ، خمس مالش را سر سال می پردازد ، در امور خیریه مشارکت دارد ، درباره حلال و حرام مالش بسیار سختگیر است ... اما امان از دست زبانش ، بسیار زخم زبان می زند به قول معروف زبانش انسان را می گزد ... یا غیبت ، مگر نه اینکه غیبت به مثابه خوردن گوشت مرده برادر مان است ؟ ( با عذر خواهی از خواهران محترمه ) در مسجد پس از اقامه نماز مغرب و عشاء حاج آقا مشغول سخنرانی می گردد ، اما کمی آنطرف تر از ما در پشت پرده برخی از خواهران گرامی مشغول جلسه ای پربار و و گرم هستند ( البته به دلایلی تا بحال نتوانستم در این جلسات شرکت کنم ، اما وصف این جلسات را زیاد شنیده ام و به احتمال فروان زیاد شنیده اید ) و انواع اقسام سخنها و غیبتها بر زبان جاری است . گناه کبیره در داخل خانه خدا ؟ صد البته که این موضوع تنها به خانمهای محترم بر نمی گردد بلکه آقایان گرامی هم در این امر تبحری خاص دارند .

تکلیف این گناههای زبانی چیست ؟ احادیث و روایات مختلفی در باره کنترل زبان بیان شده است ، امیر المومنین علی (ع) در خطبه 176 نهج البلاغه می فرمایند : " سپس مواظب باشید اخلاق نیکو را در هم نشکنید و به رفتار ناپسند مبدل نسازید . زبان و دل را هماهنگ کنید . مرد باید زبانش را حفظ کند ، زیرا همانا این زبان سرکش ، صاحب خود را به هلاکت می اندازد . به خدا سوگند ، پرهیزکاری را ندیده ام که تقوا برای او سود مند باشد مگر آنکه زبان خویش را حفظ کرده بود ، و همانا زبان مومن در پس قلب او ، و قلب منافق از پس زبان اوست . " و در ادامه خطبه این حدیث را از پیامبر اکرم (ص) نقل می کنند که : " ایمان بنده ای استوار نگردد تا دل او استوار شود و دل استوار نشود تا زبان استوار گردد " . در جای دیگر از نهج البلاغه فرمود اند : مسلمان کسی است که مسلمانان از زبان و دست او آزاری نبینند . " در مورد عذاب و عقوبت ناگوار گناههای زبانی هم بسیار شنیده ایم که به خاطر اینکه سعی دارم در نوشته هایم بیشتر سخن از رحمت و بخشش الهی باشد (که در اصل هم همینگونه است) ، از ذکر چنین احادیثی خودداری می کنم .

الا ایحال قضاوت در باره چنین افرادی چگونه است ؟

در جامعه ما مصادیق فراوانی برای مثال های یاد شده یافت می شود هرچند ممکن است در کیفیت و کمیت تفاوتهای داشته باشند اما واقعیت جامعه ما اینگونه است .

حال ما روی چه ملاک و اساسی در مورد افراد قضاوت می کنیم ؟

ذهن من با تفکر در باره این سوال دو پاسخ زیر را به دست آورد :

الف- قضاوت در مورد افراد در هر زمینه ای که باشد اشتباه و ناقص است ، زیرا همانطور که قبلا گفتیم برای بدست آوردن تفکری صحیح باید شناخت و معرفتی کامل از موضوع حاصل شود ، پس انسان به دلیل نا آگاهی در مورد اعمال و رفتار افراد قادر به قضاوت در باره آنها نیست . قضاوت فقط و فقط می تواند برای خودمان باشد ، چونکه تنها خود ما هستیم که از اعمال و رفتارهایمان با خبریم .... شاید آن شخصی که ما او را فاقد ارزشهای دینی می پنداریم ، از ما که خودمان را مومن واقعی می دانیم نزد خداوند عزیز تر و دوست داشتنی تر باشد .

ب - پاسخ دوم در صورتی است که مثالهای یاد شده و پاسخ اول را نادیده بگیریم ، یعنی تلاش کنیم ملاکی برای قضاوت در مورد افراد پیدا کنیم . حال این ملاک چه می تواند باشد ؟ روزه گرفتن ؟ نماز خواندن ؟ غیبت نکردن ؟ یا ....

تنها ملاکی که من می توانم برای قضاوت در مورد افراد نام ببرم انسانیت است . افراد تا زمانی که از حوزه انسانیت خویش خارج نشده اند قابلیت بازگشت دارند اما با قدم نهادن در حیطه حیوانی این بازگشت تقریبا غیر قابل تصور است .

شخصی که به احکام دینی توجه ای ندارد اما هنوز انسانیت خویش را حفظ کرده است توانایی بازگشت و بخشش را دارد ، و وظیفه ما به جای ترد و مورد مذمت قرار دادن وی این است که به او کمک کنیم تا راه خویش را باز یابد .

به امید آن روزی که همه ما راه خودمان را بازیایم .

بهتر بیندیشیم

troystorys — Fri, 12 Oct 2007 19:07:18 GMT

سلام

کم کم غروب ماه خدا دیده می شود

صد حیف از این بساط که بر چیده می شود

در این بهار رحـمت و غـفران و مغفرت

خوشبخت آن کسیت که بخشیده می شود

رمضان آمد و رفت ، به یک چشم بر هم زدن . انگار همین دیروز بود که اولین صدای ربنا را شنیدم و امروز ....

عید سعید فطر بر همه شما دوستان گرامی مبارک باد . در ضمن از تمام دوستانی که در این مدت اظهار لطف داشتند ، ممنون و سپاسگزارم . امیدوارم بتوانم پاسخگوی محبتهای شما باشم . و اما اصل ماجرا و آنچه قول داده بودم :

یک تفکر کامل و بی نقص به چه عواملی نیازمندیم ؟ آیا راه و مسیر خاصی برای درست اندیشیدن و تفکر وجود دارد ؟ آیا اصلا امکان تفکر بی نقص و کامل برای انسانها وجود دارد ؟

مساله اصلی همینجاست ، به نظر من انسانها در حوزه علوم انسانی (حداقل) توانایی رسیدن به یک اندیشه کامل و بی نقص را ندارند ، شاهد این امر هم نظریه ها و دیدگاههای مختلف و متفاوتی است که در این حوزه وجود دارد که هریک از این نظریه ها برخی جنبه های کامل بودن را دارند اما هیچ گاه به طور مطلق صدق نمی کنند و حتی ممکن است با ایجاد نظریه جدید ، خط بطلان بر تمامی آن نظریه کشیده شود.

یکی ازدلایل این نا پایداری و نقص داشتن نظریه ها ، عدم شناخت کامل و معرفت انسان ها به آن موضوع است . حقایق هیچگاه به طور کامل برای انسانها نمایان نمی شود و این امر موجب نقص اندیشه انسانی می گردد .

پس هیچ اندیشه و تفکری نمی تواند کامل و بی نقص باشد اما با کاربرد برخی ابزار و لوازم می توانیم درصد خطا و اشتباه آن را کاهش دهیم . به تفکری و اندیشه ای می توان درست گفت که درصد اشتباهات آن کمتر باشد . مسلما اولین راه برای کاهش خطا ، دست یافتن هر چه بیشتر به حقیقت موضوع مورد تفکر است . همانطور که گفتیم عدم شناخت کامل باعث نقص می گردد ، پس هرچه شناخت ما بیشتر باشد ، نقص و خطای اندیشه ما کمتر می شود .

سوال : چگونه می توان شناختمان را از حقیقت یک موضوع افزایش دهیم ؟

من برای افزایش شناخت راهکار زیر را پیشنهاد می دهم (البته حتما راهکارهای فراوانی برای افزایش شناخت وجود دارد ، و این راهکاری بوده که به ذهن من رسیده است . اگر شما راهکارهای دیگری سراغ دارید ، خوشحال می شوم پیشنهاد کنید) :

بررسی تاریخی و تحقیق در مورد چگونگی به وجود آمدن ، رشد و شیوه عمل آن پدیده یا موضوع . تاریخ همواره کمکهای فراوانی به انسانها کرده است ، و ما می توانیم : 1. با بررسی پدیده ها و اینکه محصول و مولود چه شرایطی هستند 2. در چه محیطهای رشد ، بسط و نمو یافته اند 3. مشاهده رفتار و اعمال آن در طول تاریخ ، شناختی نسبی به گذشته آن پدیده یا موضوع پیدا کنیم و تفکرمان را بهتر و دقیق تر پایه گذاری نمائیم .

برای روشنتر شدن موضوع یک پدیده در حوزه علوم انسانی را در نظر بگیرید ، مثلا معضل اعتیاد در قشر جوانان که مربوط به جامعه شناسی است . ما برای اینکه تفکر و اندیشه ای دقیق در این موضوع داشته باشیم ، ابتدا باید شناختمان را نسبت به این پدیده افزایش دهیم . طبق آنچه در بالا آمد باید به بررسی تاریخی اعتیاد بپردازیم و ببینیم که این معضل حاصل چه شرایطی است و محیطهای رشد این معضل را شناسایی کنیم ( که البته استثناء در این مورد پراکندگی فراونی وجود دارد و اعتیاد بین اقشار مختلف جامعه اعم از قشر تحصیل کرده و بی سواد ، ثروتمند و فقیر و ... وجود دارد که این کار ما را سخت می کند ) سپس با نگاه به گذشته و شناخت رفتارهای این پدیده ، تبیین و پایه گذاری تفکرمان را آغاز کنیم .

ششمین دریچه

troystorys — Tue, 18 Sep 2007 10:45:18 GMT

روحی در درون توست که به لمس ستارگان تواناست.

نیرویی در توست که میتواند به هدف هایت برساندت

و رویاهایت را جامه حقیقت بپوشاند.

از سرزنش دیگران و رقابت و تصمیم های نادرست بیم به خود راه مده.

از هر تجربه باید دانشی اندوخت.

به خود ایمان داشته باش و با اطمینان پیش برو

با این باور که شایشتگی خود نشان دهی

درست همان گونه که آفریده شده ای

تا وجودی یگانه باشی.

(مری ها فوته)

با سلام خدمت دوستان گرامی

به دلیل برخی مشکلات شخصی ممکن است چند وقتی نتوانم آپ کنم انشاا.. در اولین فرصت ادامه بحث درست اندیشیدن را آماده می کنم .

ضمنا در این ماه عزیز ما را فراموش نکنید .

یا علی.